Aanwezig zijn: Emiel, Stefan, Rene (redacteur van deze website!), Trees, Sanne, Bart, Mirjam, Natascha en Wendy.
We bezoeken het Fort By Rynauwen.
Tekst en foto's: Sanne van Aller - de Buck.
In juni 2001 ging de medewerkers van The Knowledge Factory op een personeelsuitje.
Aanwezig zijn: Emiel, Stefan, Rene (redacteur van deze website!), Trees,
Sanne, Bart, Mirjam, Natascha en Wendy.
We bezoeken het Fort By Rynauwen.
En we hebben mooi weer!
De heer Anne Visser (†2004) van Staatsbosbeheer legt ons van alles uit.
"Gebouwd in 1867-1869 bij Bunnik om samen met het Veldleger de Houtense
Vlakte te verdedigen.
Volgens polygonale stelsel gebouwd en met ruim 31 hectare oppervlakte is het
één van de grootste forten van Nederland.
In 1967 nog in gebruik voor opslag van munitie en het dumpklaar maken ervan."
Op het eerste gebouw is de tekst "Fort By Rynauwen" met bakstenen in de muur gemetseld.
Dit is de "slotgracht", het water wat rondom het fort ligt. Het is geen natuurlijk ontstaan water, het is geheel uitgegraven.
De wandeling begint met een dia-voorstelling.
Een klein praatje over de Oude en Nieuwe Hollandse Waterlinie en over de bouw
van het fort.
Het gebied van het fort is aangekocht door Staatsbosbeheer.
Rene is volop aan het fotograferen.
We lopen bovenlangs, min of meer bovenop de gebouwen.
Je ziet veel pijpjes boven de grond uitsteken.
Veel van de gebouwen zijn volledig overdekt met natuur.
De natuur in en rond het fort wordt goed beheerd, je hebt er veel mooie plekjes.
Op het fort groeien nu veel margrieten en boterbloemen.
Anne Visser vertelt over de esdoorn, een opdringerig boompje en reuze taai.
Niet kapot te krijgen door gewoon om te zagen, want dan begint hij vrolijk opnieuw
te groeien.
De esdoorn is alleen te verwijderen door in de stam een ring uit te hakken. Het sap kan dan niet meer door de boom worden getransporteerd. Op deze manier gaan ook de wortels dood.
En dan gaan we de gebouwen in.
De deuk in de muur is niet van een echte belegering. Toen de Canadezen het fort hadden bevrijd, zijn ze wat ballorig geworden met munitie.
De gebouwen lijken binnenin wat op de Utrechtse werfkelders, alle plafonds zijn rond.
Er groeien ook veel brandnetels.
Wat op de plattegrond op een kasteeltje lijkt, is binnenin voornamelijk aan elkaar geschakelde opslagkamers.
En daarna zijn we gaan pannenkoeken eten in het Theehuis Rhijnauwen (waarvan ik tot mijn verbazing geen website kan vinden).
Zie het overzicht van de Nieuwe Hollandse Waterlinie Rond Utrecht voor meer informatie.